5 Haziran 2008 Perşembe

karmaşa

olmadığını farketmek,ama bok gibi önünde duranlar..reddetmek nereye kadar ki bütün bu karmaşık düşünceleri.psikoloji okumak ne kadar faydalı bana veya ne kadar zararlı onu merak ediyorum.okuldayken çok şaşırırdım hastalıklar ve içerikleri hakkında,insanların yaşadıkları ve üzerlerinde yarattığı etki bana anlamsız gelirdi.zamanla aynı karmaşaya kendiminde düşeceği aklıma gelmezdi.bunlar mı insanların üstesinden gelemediği problemler derdim ukela ukela.al sana ukela işte dediler toplanıp tün hastalar.günlük rutinlerimiz artık hayatımız olduğu zaman farkediyoruz hayatın ne kadar alalade olduğunu? ve peki nerde onu fevkelade yapacağımız zamanlar,insanlar nerde lan bunlar..
gitgide sarmalayan ve içinden çözümlerin değil daha büyük zincirlerin,karmaşaların çıktığı sinir sistemi iflas ediyor artık.belim ağrıyor,ayaklarım uyuşuyor,uyku uyumakta zorlanıyorum ve bütün bu delilik beni daha fazla yormaya devam ediyor.gelsin birisi yardım etsin artık diye beklerken gelenler kendi sorunları ve boklarıyla geliyorlar.. o da güzel başımızın üstünde yeri var..

Hiç yorum yok: